22-07-2024 SL - 26
ଶୁଭ ସକାଳ ଦଳ, ଆଜି ହେଉଛି ସାୱନ ସୋମବାର, ଚାଲନ୍ତୁ, ହିନ୍ଦୁତ୍ୱର ଏକ ଲୋକପ୍ରିଯ଼ ବିଷଯ଼ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବା। କିନ୍ତୁ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଥମେ କ୍ଷମା ମାଗନ୍ତୁ କାରଣ ମୋର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଇଁ କଠୋର ହୋଇପାରେ। ପ୍ରଥମେ ମୁଁ କାନୱାଡ଼ା ଯାତ୍ରା କିମ୍ବା କୌଡ଼ିଆ ଯାତ୍ରାରୁ ଆରମ୍ଭ କରିବି। ବନ୍ଧୁଗଣ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜନ୍ମରୁ ହିନ୍ଦୁ, ଯାହା ଆମେ ଜାଣୁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ପଚାରିବି, ଆମ ଭିତରୁ କେତେଜଣ ହିନ୍ଦୁ କ୍ଯ଼ାଲେଣ୍ଡରକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି? କାରଣ ଯଦି ଆମେ ଜାଣୁ ତେବେ ଆମେ ଅନେକ ଜିନିଷକୁ ଅନୁମତି ଦେଇପାରିବୁ ନାହିଁ। ପ୍ରଥମେ ଏହି ସାୱାନ କିନ୍ତୁ ଆମେ ଜାଣୁ କି ଆସଧ ଶେଷରୁ ଅର୍ଥାତ୍ ହରିସାଯ଼ନ ଏକାଦଶୀ ଏବଂ ଶିବ ସାଯ଼ାନ ଚତୁର୍ଦଶୀରୁ ସମସ୍ତ ରୀତିନୀତି ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ | ତେବେ ଶ୍ରବଣର ଏହି ରୀତିନୀତି କିପରି ହେଲା? ହୁଏତ ଆମର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଠିକ୍ ଥିଲେ କିମ୍ବା ଆମେ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଠିକ୍ ଅଛୁ। ଦ୍ୱିତୀଯ଼ତଃ, ଆଜିକାଲି ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ନିଜର ଆକର୍ଷଣ କିମ୍ବା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ହରାଉଛି ଯେ ଆମ ପାଖରେ ଜ୍ଞାନ ଅଛି କାରଣ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରସଙ୍ଗକୁ ପ୍ରଶସ୍ତ କରିଥାଏ, କଦାପି ସଂକୁଚିତ ହୁଏ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଆଜିକାଲି ଆମେ ଅସୁରକ୍ଷିତ ଅନୁଭବ କରୁଛୁ କାରଣ ଅନ୍ଯ଼ କେହି ସମୃଦ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି। ଆମେ ହିନ୍ଦୁ, ଆମେ ଦୁର୍ବଳ ନୁହେଁ, ତଥାପି ଆମେ ନିଜ ଉପରେ ଧ୍ଯ଼ାନ ଦେଉ ନାହୁଁ ଏବଂ ଅନ୍ଯ଼ମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଈର୍ଷା କିମ୍ବା ଅସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ଭିନ୍ନ ଆଚରଣ କରୁ। ଆମେ କାହିଁକି କହୁଛୁ ଯେ ଆମେ ହିନ୍ଦୁ କାରଣ ଆମର ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ଜଗନ୍ନାଥ କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ପରି ପ୍ରିଯ଼ ବିଚାରଧାରା ଅଛି, କିନ୍ତୁ କେବେ ଆମେ ବେଦକୁ ଯାଞ୍ଚ କରୁ ଯାହା ଆମ ଧର୍ମର ସ୍ତମ୍ଭ? ତେଣୁ ଏଠାରେ ମୋର ମତ ହେଉଛି ଯେ ଆମର ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ କଦାପି ଏକ ଯୋଦ୍ଧା କ୍ଲନ୍ ନଥିଲା, ଏହା ଏକ ଜ୍ଞାନୀ କ୍ଲନ୍ ଥିଲା କାରଣ ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ବ୍ଯ଼ତୀତ ଆମର ଏପରି କୌଣସି ଯୋଦ୍ଧା ନାହାଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆମର ବିଭିନ୍ନ ଜ୍ଞାନୀ ସନ୍ଥ ଅଛନ୍ତି। ତେଣୁ ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଆମେ ଆମର ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆମର ଶକ୍ତି ପାଇଁ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଏବେ କୁହନ୍ତୁ, ଯଦି ସେମାନେ ନୁହନ୍ତି, ତେବେ ଆମ ପାଖରେ ସେହି ଜ୍ଞାନ ଅଛି କି, ଆମେ କିପରି ଆମର ସାଲଭ୍ ମାନଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ବୋଲି କହିପାରିବା, କାରଣ ଯଦି ଆମେ ଆମର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଏହା କହିବୁ। ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ ମୋର ଜିଷ୍ଟ୍ କିମ୍ବା ବୁଝାମଣା କେତେ ମାତ୍ରାରେ ଗ୍ରହଣୀଯ଼, କିନ୍ତୁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ଯ଼ ଏହା ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଏବଂ ମୂଲ୍ଯ଼ାଙ୍କନ କରିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ବେଶୀ କିଛି ନୁହେଁ। ଆଗକୁ ଦିନଟି ଭଲରେ କଟିବ, ଟିମ୍।